Region: Tatry Wysokie
Czas: 8:55 h
Dystans: 19,7 km
Suma podejść: 1421 m
Suma zejść: 1415 m
Początek szlaku:
Parkovisko Popradské Pleso (Słowacja)
Koniec szlaku:
Parkovisko Popradské Pleso (Słowacja)
Rysy: Dojazd samochodem z Polski
Jak najszybciej dojechać?
Dolina Mięguszowiecka (Mengusovská dolina) położona jest na terenie miejscowości Szczyrbskie Jezioro (Štrbské Pleso) na Słowacji. Najprostszym sposobem dotarcia do początku Doliny Mięguszowieckiej, stanowiącej pierwszy punkt wędrówki na Rysy, jest skorzystanie z własnego środka transportu.
Wówczas kierując się od polskiej granicy na wysokości Jurgowa, należy najpierw przekroczyć granicę krajową drogą 66, aby następnie zjechać na drogę 537 zwaną Drogą Wolności (Cesta Slobody). Przez kolejne kilkadziesiąt minut droga przecina górskie miasteczka, nad którymi z łatwością można dostrzec strzeliste wierzchołki Tatr Wysokich. Z kolei, tuż przed samym miejscem docelowym należy zjechać na lokalną drogę, przy której znajduje się płatny parking Parkovisko Popradské Pleso. Koszt parkingu za cały dzień to 15 euro (cennik 2026). Ilość miejsc jest ograniczona. Warto więc wybrać się na szlak we wczesnych godzinach porannych.
Rysy: Dojazd autobusem z Polski
- należy skorzystać z tatrzańskiej komunikacji publicznej i dojechać do Łysej Polany – rozkład jazdy na Podhale Transit
. Następnie należy przekroczyć granicę na wysokości mostu i po stronie słowackiej skorzystać z transportu słowackiego SAD -wśród dostępnych rozkładów jazdy należy wybrać Poprad–Stary Smokowiec–Tatrzańska Łomnica– Ždiar–Tatrzańska Javorina , - skorzystać z połączenia autobusowego A15 Kolei Małopolskich ,
- skorzystać z połączenia oferowanego przez Flix-Bus.
Jak można łatwo zauważyć, dojazd przy wykorzystaniu publicznych środków transportu jest wręcz wyzwaniem. Wobec tego, w przypadku braku możliwości skorzystania z własnego środka transportu, najrozsądniejszym wyjściem będzie zamówienie prywatnego przejazdu samochodowego jeszcze w Polsce.
TANAP (Tatranský národný park)
Czy wejście do parku jest płatne?
W przeciwieństwie do wejścia na teren Tatrzańskie Parku Nardowego wejście na teren TANAP (Tatranský národný park) jest całkowicie bezpłatne. Należy jednak pamiętać, że przebywając po słowackiej stronie Tatr należy z odpowiednim wyprzedzeniem wykupić obowiązkowe ubezpieczenie na dzień, w którym planowana jest wędrówka. Takie ubezpieczenie powinno zawierać przede wszystkim pokrycie kosztów związanych z ewentualną akcją ratowniczą w górach, które w przypadku jego braku, są płatne. Aktualnie na rynku można znaleźć wiele podmiotów, które w swojej ofercie proponują tego typu rozwiązania. Koszt to zazwyczaj kilka euro za osobę, a polisę ubezpieczeniową można bez problemu zawrzeć za pośrednictwem Internetu.
Rysy: Dolina Mięguszowiecka
Początek szlaku na Rysy
Dolina Mięguszowiecka, u wylotu której rozpoczyna się szlak na Rysy, jest jedną z większych dolin znajdujących się po południowej części Tatr Wysokich. Jej długość wynosi 7,5 km, a powierzchnia to około 16 km2. Dolina Mięguszowiecka składa się z kilku pięter. W jej środkowej części znajduje się Dolina Złomisk (Zlomisková dolina). Z kolei jej górne odgałęzienie nosi nazwę Żabiej Doliny Mięguszowieckiej (Žabia Dolina Mengusovská).
Szlak na Rysy rozpoczyna się asfaltową drogą, przy której można odnaleźć oznaczenia szlaku niebieskiego 
. Na tym etapie trasa jest banalnie prosta, gdyż w całości wiedzie po utwardzonej nawierzchni dnem doliny. Początkowo szlak niebieski prowadzi przez otwartą przestrzeń, pozwalając już na tym etapie podziwiać tatrzańską przyrodę. Następnie łagodnie wchodzi w las, aby dopiero przy Popradzkim Stawie (Popradské pleso) przekroczyć jego granicę i tym samym otworzyć niezwykły widok na teren okalający staw. Dotarcie do Popradzkiego Stawu nie powinno zająć więcej niż godzinę wędrówki. Jest to najmniej wymagający odcinek trasy. Należy jeszcze dodać, że odcinek od początku Doliny Mięguszowieckiej do Popradzkiego Stawu udostępniony jest dla ruchu rowerowego.
Rysy: Popradzki Staw (Popradské pleso)
Pierwszy przystanek w drodze na Rysy
Popradzki Staw (Popradské pleso) znajduje się w południowej części Doliny Złomisk . Dawniej nazywany był Rybim Stawem lub Małym Rybim Stawem. Staw leży na wysokości 1494 m n.p.m. i charakteryzuje się żółto – zielonym kolorem wody.
Przy Popradzkim Stawie odnaleźć można punkty gastronomiczne. Znajduje się tu również Schronisko nad Popradzkim Stawem (Popradská Chata), ulokowane tuż przy brzegu zbiornika wodnego. W celu dotarcia do Popradzkiego Stawu należy przy skrzyżowaniu szlaków – niebieskiego z czerwonym – wybrać szlak czerwony 
. Ponadto Popradzki Staw okrążyć można jeszcze z jego zachodniej części, kierując się oznaczeniami szlaku żółtego 
.
Aby kontynuować wędrówkę na szczyt należy powrócić na wspomniane wcześniej skrzyżowanie szlaków i ponownie wybrać szlak niebieski . Kolejne kilkadziesiąt minut to już żmudna wspinaczka po kamiennych stopniach aż do Żabiej Doliny Mięguszowieckiej.
Rysy: Ponad Popradzkim Stawem
W przeciwieństwie do dotychczasowego łagodnego przebiegu trasy, odcinek powyżej Popradzkiego Stawu jest znacznie bardziej wymagający. Już na samym początku można odczuć, że trasa pnie się coraz bardziej stromo. Co więcej ścieżka całkowicie zmienia swój charakter prowadząc od tej pory po kamieniach wśród gęsto porośniętej kosodrzewiny i sosny limby. W jednym miejscu szlak niebieski przekracza koryto Żabiego Potoku (Žabi potok), a przejście możliwe jest jedynie przez drewniany mostek.
Kierując się dalej szlakiem niebieskim dochodzi się do kolejnego rozwidlenia. W tym miejscu należy wybrać trasę oznakowaną kolorem czerwonym. Z kolei trasa oznaczona kolorem niebieskim prowadzi w stronę Koprowego Wierchu (Kôprovský štít).
Rysy: Żabie Stawy Mięguszowieckie
Kolejny etap to już mozolna wędrówka licznymi zakosami, które ostatecznie wyprowadzają na skraj Żabiej Doliny Mięguszowieckiej. We wskazanej dolinie znajdują się trzy Żabie Stawy Mięguszowieckie. Do nich zalicza się: Wielki, Mały i Wyżni Staw. Szlak czerwony poprowadzony jest obok Wielkiego Żabiego Stawu Mięguszowieckiego, nad którym znakomicie widoczne są potężne urwiska Grani Baszt.
Przejście przez Żabią Dolinę Mięguszowiecką wiąże się przede wszystkim z przejściem przez rumowiska skalne, pośród których wyznaczony został szlak czerwony . Wraz z osiąganiem coraz większej wysokości odsłaniają się kolejne panoramy. To właśnie w tym miejscu po raz pierwszy można dostrzec wierzchołki Rysów.
Łańcuchy na szlaku na Rysy
Czy odcinek z łańcuchami jest trudny?
Po dotarciu do górnego piętra Żabiej Doliny Mięguszowieckiej szlak czerwony ponownie wiedzie zakosami. Następnie po ich pokonaniu rozpoczyna się odcinek szlaku ubezpieczony drabinką, sztuczną kładką oraz sekwencją łańcuchów. Jest to jedyne miejsce, w którym znajdują się sztuczne ułatwienia w tej właśnie postaci. Nie powinny one jednak sprawić problemu. Dotyczy to również osób, które do tej pory nie miały z nimi styczności. Aczkolwiek trzeba mieć na uwadze, że szczególnie w okresie letnim, odcinek ten może powodować zatory na szlaku. W konsekwencji przejście tego miejsca może okazać się o wiele bardziej czasochłonne niż czas wskazany na mapie.
Rysy: Schronisko pod Rysami (Chata pod Rysmi)
Po pokonaniu odcinka ubezpieczonego łańcuchami na horyzoncie znajdować się będzie Schronisko pod Rysami (Chata pod Rysmi)(2241 m n.p.m.), które jest najwyżej położonym tego typu obiekt w Tatrach. Jest to niewielki obiekt, działający sezonowo w okresie letnim od czerwca do października. Do schroniska nie prowadzi żadna droga ani wyciąg. Jest ono zaopatrywane jedynie przez tragarzy. Z kolei energia elektryczna otrzymywana jest z baterii słonecznych. Natomiast woda pochodzi z roztopionego śniegu lub pod koniec sezonu ze strumyka położonego poniżej. Na dole chaty znajduje się sala jadalna oraz bufet, zaś na poddaszu sala z miejscami do spania. Do 2025 r. obok schroniska istniała zawieszona nad przepaścią kabina toaletowa. Obecnie została ona zastąpiona nową, bardziej ekologiczną.
Rysy: Przełęcz Waga (Váha)
Po opuszczeniu Schroniska pod Rysami szlak czerwony coraz wyraźniej pnie się ku górze, ostatecznie wyprowadzając na szerokie siodło Przełęczy Waga (Váha). Jest to doskonały punkt widokowy, z którego można podziwiać przede wszystkim potężne urwiska Ciężkiego Szczytu (Český štít). Z kolei na lewo widoczna jest dalsza ścieżka prowadząca na szczyt Rysów, do zdobycia których pozostaje od tego miejsca ostatnie 45 minut wspinaczki. Co więcej z Przełęczy Waga z łatwością można dostrzec Lodowy Szczyt, Łomnicę oraz Gerlach. Panorama już na tym etapie jest obłędna, a surowy wygląd otoczenia wręcz podkreśla potęgę gór.
Rysy
Końcowy etap wejścia na Rysy wiąże się ze wspinaczką, miejscami po dość kruchym podłożu. Na tym odcinku przydatne mogą okazać się rękawiczki, gdyż niektóre fragmenty wręcz wymagają użycia rąk. Główny wierzchołek Rysów mierzy 2503 m n.p.m i znajduje się w całości po stronie słowackiej. Z kolei jego polski odpowiednik znajduje się zaledwie kilka metrów od niego i będąc zarazem najwyższym szczytem w Polsce osiąga wysokość 2499 m n.p.m..
Panorama ze szczytów Rysów jest wręcz fenomenalna i nie sposób wymienić wszystkich szczytów, które można podziwiać z jego wierzchołków. Bez wątpienia największą uwagę przykuwa tu widoczny poniżej Czarny Staw pod Rysami, a także położone w dole Morskie Oko i potężne Mięguszowieckie Szczyty.
Rysy: Droga powrotna
Zejście z Rysów powinno odbyć się tą samą trasą. Niemniej jednak nie wyklucza się możliwości zejścia przez stronę polską. Jakkolwiek, bez większego doświadczenia taternickiego może okazać się to niewykonalne, a wręcz niebezpieczne. Szlak znajdujący się po stronie polskiej jest zdecydowanie bardziej eksponowany i wymaga o wiele większych umiejętności wspinaczkowych.
Należy jeszcze pamiętać, że wejście na Rysy od strony słowackiej wiąże się z 5 godzinną wędrówkę w jedną stronę, gdzie przeważająca część trasy to mozolna wspinaczka po kamieniach lub wśród rumowisk skalnych. Bez wątpienia nie jest to szlak dla początkujących. Jakkolwiek zdobycie najwyższego szczytu w Polsce daje ogrom satysfakcji i pozwala znacznie lepiej poznać słowacką część Tatr, niekiedy dając początek nowym wyzwaniom.
stan na dzień 01.07.2026 r.
napisane przez: Anna Kilian – autorka bloga gorskasciezka.pl
Do zobaczenia na
Górskiej Ścieżce
stan na dzień 01.07.2026 r.
